வணக்கம் தோழிகளே! கல்யாணம் ஆகி புகுந்த வீட்டுக்கு போன உடனே, பல பெண்களுக்கு ஒரு பெரிய ‘அதிர்ச்சி வைத்தியம்’ காத்துட்டு இருக்கும். அது என்ன தெரியுமா? காலங்காலமா சொல்லப்படுற அந்த ரெண்டு வார்த்தைதான் – ‘கடமை’ மற்றும் ‘கட்டுப்பாடு’.
ஏதோ மிலிட்டரி கேம்ப்புக்கு போன மாதிரி, “நீ இப்படித்தான் இருக்கணும், இதான் உன் லிமிட்”னு லிஸ்ட் போடுவாங்க. ஏன் இதெல்லாம் இப்ப இருக்கிற பெண்களுக்குப் பிடிக்கிறது இல்லை? கொஞ்சம் ஓப்பனா பேசுவோமா?
நான் என்ன ‘ரோபோ’வா? (I’m Not a Robot)
காலையில 5 மணிக்கு எழுந்து, ராத்திரி 11 மணி வரைக்கும் நான்-ஸ்டாப்பா வேலை செஞ்சுகிட்டே இருக்கணும். அதுவும் முகத்துல சிரிப்போட! இதுதான் ‘மருமகள் கடமை’னு சொன்னா, எப்படிங்க பிடிக்கும்? நாங்களும் மனுஷங்கதான், எங்களுக்கும் டயர்ட் ஆகும், ரெஸ்ட் எடுக்கத் தோணும். அன்பா கேட்டா செய்வோம், ஆனா ‘கடமை’னு கட்டாயப்படுத்தினா கடுப்பாகத்தான் செய்யும்.
எனக்கும்னு ஒரு ‘லைஃப்’ இருக்கு (I Have a Life Too)
கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி எனக்குனு சில ஆசைகள், கனவுகள், சின்னச் சின்ன சந்தோஷங்கள் (உதாரணமா: பெயிண்டிங் பண்றது, பாட்டு கேக்குறது, சும்மா உக்காந்து புக் படிக்கிறது) இதெல்லாம் இருந்துச்சு. கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் அதையெல்லாம் மூட்டை கட்டி வச்சிட்டு, 24 மணி நேரமும் வீட்டு நினைப்பாவே இருக்கணும்னு எதிர்பார்க்குறது நியாயமா? எனக்கான நேரமும் (Me Time), எனக்கான இடமும் (Space) எனக்கு வேணும்.
‘ரெஸ்பெக்ட்’டுங்கிறது ரெண்டு பக்கமும் வேணும் (Respect is Mutual)
“பெரியவங்களுக்கு மரியாதை கொடு” – ஓகே, கண்டிப்பா கொடுப்போம். ஆனா, “மருமகளுக்கும் மரியாதை கொடு”னு ஏன் யாரும் சொல்றது இல்லை? மருமகளும் அந்த வீட்டுல ஒரு மனுஷிதான். அவளோட விருப்பங்களுக்கும், கருத்துக்களுக்கும் மதிப்பு கொடுத்தா, அங்க ‘கட்டுப்பாடு’ங்கிற வார்த்தைக்கே வேலை இருக்காது.
என் ரீமோட் என் கையில! (My Remote, My Control)
“எந்த நேரத்துல வெளிய போகணும், யாரை பாக்கணும், என்ன டிரஸ் பண்ணணும்” – இதெல்லாம் அடுத்தவங்க முடிவு பண்றதுக்கு பேரு ‘கட்டுப்பாடு’ இல்ல, அது ‘அடக்குமுறை’. ஒரு பெண்ணை நம்பி சுதந்திரம் கொடுத்தா, அவ அந்த வீட்டை இன்னும் அழகா பாத்துப்பா. அவளோட முடிவுகளை அவ எடுக்க விடுங்க.
இறுதிச் சிந்தனை (Punch Line):
“கடமைக்காக வாழ்றது வாழ்க்கை இல்ல, நமக்குப் பிடிச்ச மாதிரி வாழ்றதுதான் உண்மையான சந்தோஷம். ஒரு வீட்டு மருமகள் மனசாரச் சிரிச்சா, அந்த வீடே ஜொலிக்கும்!”
